Vorige week zaterdag was het Eurovisie Songfestival. In Tel Aviv, want een jaar geleden had de Israëlische kip Netta de nummer 1-positie weten te bemachtigen. Ik heb echter tot op de dag van vandaag niet begrepen wat er kippig aan haar was. Wél werd ik tijdens haar optreden erg afgeleid door tientallen glinsterend-gouden poezen met synchroon bewegende linkerpoot. Hoezo kip? Ik zie toch echt alleen maar poezen hoor!

Anyway. Hoewel ik erg blij ben dat er dit jaar weer eens een gewoon liedje, gezongen door een bescheiden jongeman met een allesbehalve bombastische vertoning en (notabene) uit Nederland (!) heeft gewonnen, is dit niet wat me deze week voortdurend bezig heeft gehouden. Dat is namelijk de green room.

Tijdens de show werd regelmatig van het podium naar een presentatrice te midden van enthousiast zwaaiende deelnemers geswitcht, met de woorden ‘we kijken even hoe het er in de green room aan toe gaat.’ Zij maakte dan als intermezzo een kort, nietszeggend praatje met de artiest van één van de deelnemende landen. Nou was het een kakofonie van kleuren in die ruimte, met grote en kleine vlaggen, blingbling-kleding en de nodige kleurige attributen, maar er was geen, zoals je zou verwachten, overheersend groen te bekennen! Sterker nog: de banken voor de deelnemers waren wit en stonden op een linoleum grijze vloer. Het enige opvallende groen was zichtbaar op de sjaaltjes van de IJslandse SM-band met daarop de Palestijnse vlag, die daarmee een politiek statement probeerde te maken! Hoezo groene kamer, waarom niet red, yellow of desnoods blue room?

Wat is dat nou precies, een green room? Wikipedia zegt het volgende: ‘Een green room is een ruimte in een theater, opnamestudio, evenementenhal of gelijkwaardige plaats voor optredens waar artiesten voor en na hun optreden kunnen wachten en uitrusten. In het Nederlands wordt deze kamer ook wel aangeduid als artiestenfoyer.‘ Ja, oké. Maar wat heeft dit met de kleur groen te maken? Bij The Voice of Holland is deze zogenaamde green room rood en heet daarom logischerwijs ook red room. What’s in a name 😉

De oorsprong van de term green room is volgens Wikipedia waarschijnlijk afkomstig uit Engeland, ‘waar eeuwen geleden sommige theaters een groen geschilderde ruimte achter het toneel hadden waar de artiesten konden wachten.‘ Oh, dus vanwege sommige artiestenruimtes met een groen kleurtje uit middeleeuws Engeland zitten wij vandaag de dag dus opgescheept met een oubollige woord dat, behalve internationaal klinkt, niks zegt over de feitelijke kleur van de betreffende ruimte?

Ik stel voor dat we dit archaïsche woord snel laten waar het thuis hoort: in het verleden. En dat we, als we dan toch interessant willen doen en op de Engelse traditie willen voortbouwen, de bewuste ruimte benoemen met de daar overheersende kleur. Dat is wel zo duidelijk. Voor het Songfestival zijn er dan een paar opties: white room (naar de bankjes), grey room (naar de vloer), silver room (naar alle blingbling) of black&white room (naar de diversiteit tussen de deelnemers) of, misschien nog beter: rainbow room, als kleurrijke afspiegeling van het bonte gezelschap dat zich ieder jaar weer treft op het Europese liedjescarnaval.

Rainbow room, kom maar door!